DocBlog

Τι είναι ανωνυμία; Αυτό το βιντεάκι από τον Τιτάνα (aka. Στέφανος " pestaola.gr " Κωφόπουλος) θα σας κάνει να το σκεφτείτε λίγο παραπάνω...

ή... τι μου συνέβη τον τελευταίο μήνα Λοιπόν, ο βασικός λόγος που δεν έχω γράψει τίποτα εδώ τον τελευταίο μήνα (εκτός από τεμπελιά), είναι γιατί όταν "θυμήθηκα" ότι είχα καιρό να γράψω κάτι, ανακάλυψα ότι το cookie που κάνει τον browser μου να μη "μετράει" στο statcounter , δεν έπαιζε πια, και όχι μόνο αυτό, αλλά το νέο cookie χανόταν μόλις έκλεινα τον Firefox. Το μυστήριο δεν μπόρεσα να το λύσω, οπότε κάθε φορά που ασχολούμαι πλέον με το blogger ξαναφτιάχνω το cookie. Για τα υπόλοιπα νέα μου θα γράψω ξεχωριστά post...

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.» (σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992) «Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...» (Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007) Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα. Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από το...

Τις λίγες επισκέψεις στο blog μου τις έχω κυρίως από χρήστες που ψάχνουν πληροφορίες για το Tellas Zisto. Ενημερωτικά να πω πως έχω ξεκινήσει τη διαδικασία για να βάλω Tellas Zisto (περιμένω να ολοκληρωθούν οι εργασίες full LLU στο κέντρο του ΟΤΕ της Ν. Σμύρνης αυτό το μήνα). Όταν γίνει κάτι, θα υπάρξει post. Επίσης, έχω ένα φίλο που όπου νά 'ναι θα συνδεθεί, οπότε μπορεί να έχω κάποιες πληροφορίες σύντομα.

Σκέφτομαι να φτιάξω το δικό μου προσωπικό site και δυσκολεύομαι να βρω πληροφορίες για hosting. Τα βασικά που με ενδιαφέρουν είναι: Δημιουργία blog (για να μεταφέρω αυτό) Καλά στατιστικά (ή έστω τη δυνατότητα να κατεβάζω όλο το log για ανάλυση) Εύκολο backup Ένα θέμα με το blog είναι ότι μου καλάρεσε το WordPress το οποίο όμως θέτει προϋποθέσεις για να παίξει. Θα με βόλευε μια εταιρία hosting που να προσφέρει/εγκαθιστά WordPress. Αν δεν μπορέσω, θα βάλω απλώς το Blogger να φυτεύει το blog στο site μου μέσω ftp (ίσως και να είναι για κάποιο διάστημα μια πολύ καλή λύση). Με τα στατιστικά, έχω δει ωραία πράγματα με το StatCounter και έχω κάπως γλυκαθεί και θα ήθελα να έχω τις ίδιες δυνατότητες χωρίς να πληρώνω ξεχωριστά. Το θέμα του backup είναι απλώς επειδή σε ένα hosting provider αντιμετώπισα πρόβλημα με τη ταχύτητα (πήρα κόπια μέσω ftp). Μπορεί βέβαια και να είναι φυσιολογικό, αλλά δυσκολεύομαι να το πιστέψω λόγω της πολύ χαμηλής ταχύτητας. Ένα ακόμα θέμα που έχω είναι με την εφαρμογ...

Το συμβάν του blogme.gr έχει αρχίσει να παίρνει τις διαστάσεις που πρέπει αν και δεν λείπει η ελλιπής πληροφόρηση. Παράδειγμα το σχετικό άρθρο στην Ελευθεροτυπία της Κυριακής (5/11) που το βρίσκω επιεικώς προχειροδουλειά (ακούει ο Νίκος ο Βασιλάκος;). Μας μπέρδεψε η Κάτια Μακρή, τελικά το blogme.gr είναι blog ή δεν είναι; Ή δεν ξέρει για τι πράγμα μιλάει, ή δεν ξέρει πως να εκφραστεί. Οποιοδήποτε από τα δύο και αν είναι την απαξιώνει ως δημοσιογράφο. Και τι σχέση έχει ο Γ. Παπανδρέου με την όλη υπόθεση; Μάλλον γίνεται μια (απλώς άχρηστη ή προς δημιουργία εντυπώσεων;) αποτύπωση μιας πολιτικής εκμετάλλευσης του γεγονότος. Συστέλλομαι να χαρακτηρίσω περισσότερο και το γεγονός και την αναφορά σε αυτό. Ίσως το άρθρο τελικά να έχει πολιτικές σκοπιμότητες και να μην είναι απλώς "τεχνολογική είδηση". Σε αντίθεση, το αντίστοιχο άρθρο της Καθημερινής (πάλι την Κυριακή 5/11) είναι μάλλον άψογο. Με ακριβή, αντικειμενική και σύντομη αποτύπωση του γεγονότος και των νομικών πτυχών του. Κ...

( Σημείωση: η λύση είναι στο τέλος γι' αυτούς που βιάζονται) "We're sorry, but we were unable to complete your request" ήταν το μήνυμα που μου έβγαζε κάθε (μα κάθε) φορά που προσπαθούσα να ανοίξω τη σελίδα αυτού του blog αφού δημοσίευσα το προηγούμενο post. Δοκίμασα να κάνω sign-out, δεν έπαιξε. Δοκίμασα να κλείσω τον browser και να ξαναμπώ, τίποτα. Έψαξα στη βοήθεια, καμμία πρόοδος. Καταχώρησα το πρόβλημά μου, ουκ ην φωνή... και παραιτήθηκα. Μπήκα το βράδυ από το σπίτι για να δω μήπως έφτιαξε μόνο του και, ω του θαύματος!, την έβλεπα. Ησύχασα λοιπόν και συνέχισα το σερφάρισμα. Σήμερα όμως τα ίδια. Χμμ... μάλλον ήταν αυτός ο ύπουλος Google Web Accelerator που με ξεγέλασε χτες. Δεν πρόσεξα αν όλα ήταν στη θέση τους (π.χ. το νέο post). Γκρρρ! Άντε πάλι από την αρχή... Σκάβω πάλι στη βοήθεια (ναι, λες και θα εμφανιζόταν κάτι), πάω στα σχετικά Google Groups έτοιμος να στείλω ερώτημα και... ωπ! "Τι χαζομάρες κάνω" αναρωτιέμαι. "Γιατί δεν γκουγκλάρω με το εν...